Tankar ved eit tastatur

Hulda og Even går på Tae Kwon Do, og dei stortrivast med sporten.

Slik såg dei ut då dei graderte seg til gult belte i haust:

No trener dei hardt før neste gradering!

Det er faktisk tre år sidan mamma døydde. Eg skjønar det eigentleg ikkje, for det kjennast då ikkje så lenge ut?

Eg bytta nyleg mobiltelefon, den gamle hadde eg hatt i fleire år, og av ulike grunnar måtte eg legge inn nummera frå den gamle telefonen manuelt. Då gjekk det opp for meg at eg framleis hadde mobilnummeret til mamma lagra. Og det gjorde vondt å avgjera at eg ikkje skulle ha det med over til den nye telefonen, at eg faktisk ikkje hadde bruk for det nummeret meir …

Eg saknar deg, mamma. Tre år er kort tid og alt for lenge på ein gong.

Endeleg er det advent! I går koste vi oss alle i lag med Jul i Svingen på TV, pepparkaker, “kvitkjeks”, karamellar og julebrus.

Og mor sjølv fann noko å kosa seg med; eit flott mønster på pulsvanter på Ravelry då eg prøvde å finna ut kva eg skulle laga av det herlege garnet eg kjøpte på Crafty Planet i Minneapolis! Pulsvantene var veldig lettstrikka, dei vart faktisk ferdige på ein kveld:

Dei har ein herleg passform og er mjuke og varme. Og dei har allereie vore med meg ut i dag!

Ha ei herleg adventstid alle saman!

Merete har drege i gang ein ny runde med “Nordiske føter“, og eg vil vere med!

Temaet i dag er haust, og det var jo lett, med ein haug med haustlauv ute på gardsplassen. Eg hadde eigentleg ein plan om å ha på meg fjellsko og gå ut og ta fleire “blinkskot” av lauv og føter, men vart litt meir i tvil då naboen kom heim. Greit nok, han veit vel eigentleg at leigebuarane hans ikkje er heilt som alle andre, men å springa rundt i fjellsko med speilreflekskamera og berre ta bilete nedover, trur eg kunne fått sjølv han til å undra meir enn godt er. Difor vart det berre ein snartur i støvlane til stor-guten (som er mange nummer for store), men her er det iallfall haust:

Lauvet har ungane raka i dag for å kunne hoppa i det etterpå.

Graset burde vel eigentleg ha vore klipt ein gong til før snøen kjem ..?

Det er ikkje til å kome unna, vi må nok ta ein ryddedag ute snart!

Kvar er dine føter når det er haust?

No sit eg her og kjenner på at ferien for i år definitivt er over, og det er eigentleg heilt greit. I morgon er det attende til “striskjorta og havrelefsa” att, men eg har ei herleg veke i Minneapolis å sjå attende på!

Å vere i USA var herleg! Eg hadde eigentleg aldri nokon gong tenkt på det som eit reisemål, det har alltid vore så langt unna og så dyrt, men då Tor Inge skulle dit, vart det enklare. Og det “verste” er at det kjennast ut som ein ting eg gjerne gjer fleire gongar!

Minneapolis var ein triveleg by, eg kjente meg eigentleg heime der ganske kjapt, sjølv om ting naturleg nok var annleis enn eg er van med. Eg kom jo dit på fredag i eitt-tida, og Tor Inge skulle ikkje koma til byen før laurdagen i to-tre-tida. Med andre ord hadde eg eit heilt døgn åleine. Det skremte meg litt på førehand, men då eg fyrst var der, var det heilt greit!

Eg sjekka inn på Hilton Garden Inn Minneapolis Downtown og kom til dette flotte rommet:

Her gjekk det verkeleg an å vere!

Noko av det fyrste eg gjorde, var å ta ein spasertur i “nærområdet”. Eg fann handlegata Nicollett Mall, og då var eg jo oppteken ei god stund. Noko av det fyrste eg handla, var forresten ein Acer aspire one til USD 299,-, og den måtte eg jo berre ha med meg attende til hotellet.

Å ete middag åleine offentleg er noko av det verste eg veit, men med amerikanske prisar kunne eg kosta på meg room-service, og det var herleg:

Kyllingfilét. kvitlauksbrød, salat, is-vatn og Corona! Og Criminal Minds på TV.

Eg tok tidleg kveld grunna tidsskilnaden, då klokka var 19 i Minneapolis var ho trass alt 02 her heime, så eg var temmeleg gåen etter å ha reist sidan tidleg om morgonen …

Laurdag vakna eg (stygg-)tidleg, men takka vere TV, pc og kaffitraktar på rommet, gjekk det ganske greit å få tida til å gå. Så vart det amerikansk frukost (egg i alle variantar, bacon, rista brød, donuts, frukt, juice, kaffi …) før meir byvandring på eiga hand, medan eg venta på Mannen:

I Downtown Minneapolis er det bygd “skyways” over bakkeplan slik at du kan gå varmt og tørrskodd i handle- og forretningsstrøket uavhengig av veret:

Då mannen kom, var lukka fullkomen! Det var herleg å treffast att etter ei veke frå kvarandre, og det var heilt topp å ha ei veke i lag, berre vi to.

Laurdag kveld dressa vi opp oss og åt på ein fin restaurant, Ruth’s Chris Steakhouse. Der åt vi nydeleg middag, drakk utsøkt vin (2006 Francis Coppola Claret, Diamond Collection) og hadde kaffe og is/sorbet til dessert. Veldig vellukka og kjempehyggeleg! Servitørane svevde rundt oss, og nesten usynleg passa dei på at vi alltid hadde alt vi skulle ha.

Etter dette gildet, vandra vi ein tur i den varme kvelden, og ved ei vakker fontene ein flott park, fridde Tor Inge til meg. Det var faktisk heilt uventa, men veldig kjærkome. Han hadde til og med kjøpt ringen på førehand, så no er vi trulova!

Biletet over vart teke av ein tilfeldig forbipasserande, som gjerne tok bilete når han fekk høyra kvifor.

Resten av veka brukte vi berre på kos, vi gjorde akkurat det vi ville når vi ville, og det var ei uvant oppleving.

No er ferien over, og i morgon er det jobb att. I dag vakna eg med migrene, så det er på tide å ta kvelden, slik at eg er opplagt i morgon. Og snart er det helg att!

Denne er til deg, Ruth (http://ullhedina.blogspot.com/), avdi statistikken min seier at det er sida di som genererer mest trafikk til sida mi. Takk skal du ha, og takk til alle besøkande!

Legg gjerne att ein kommentar, det er så hyggeleg!

Det er utan tvil haust, og eg vil dela eit lite dikt med dykk:

Grågås

Jeg ser deg der oppe
du haster forbi
i kraftfull
ubrytelig plog.

Tenk om du kunne
- en eneste gang -
la sommeren bli
når du drog – -.

-Hjørdis Gausen Renli

Eg har vore på etikkseminar på HiNT med Marie Aakre i dag. Ho prata om etikk og verdival i praksis, og i den samanhengen nevnte ho omgrepet “barmhjertighet”. Dei yrkesetiske retningslinene for sjukepleiarar stadfestar:

Grunnlaget for all sykepleie skal være respekten for det
enkelte menneskes liv og iboende verdighet.
Sykepleie skal baseres på barmhjertighet, omsorg og respekt
for grunnleggende menneskerettigheter.

Marie Aakre ville vi skulle tenkje igjennom kva ordet “barmhjertighet” tyder for oss. Dersom det ikkje seier oss noko, har det vel heller ingen ting i retningslinene å gjere, og då bør ein jo vurdera om det kanhenda bør bytast ut med noko anna?

På kveldsvakta svirra ordet i hovudet mitt, og det var vanskeleg å setja fingeren på kva ordet tyder for meg. Det er meir ei kjensle eg får inni meg når eg høyrer det, enn det er noko spesifikt som eg kan bruka andre ord for å definera. “Barmhjertighet” leier tankane til den barmhjertige samaritan frå Bibelen, han som stoppa når andre gjekk forbi. Det næraste eg kom ein definisjon på eiga hand, var at det å vere barmhjertig er å yta til den andre det han treng der og då utan å ha tanke om å få noko attende for det.

Då eg kom heim, googla eg ordet, men vart ikkje klokare. The free dictionary seier kort at “barmhjertighet er å være vennlig og god“. Bokmålsordboka definerer det som “miskunnhet, nåde, overbærenhet”, men desse orda er heller ikkje lettare å handtera enn det fyrste.

Til sist måtte eg fram med boka “Med andre ord”, og då fekk eg hjelp til å sortera tankane:

Barmhjertighet: miskunn (makt), medynk, medkjensle, godhug, godt hjartelag, hjartevarme, kjærleik, nåde, skånsemd, velgjerd, forbarming, toleranse …

No har eg ikkje ein gong teke med alle orda, men for meg er dette det eg treng for å formulera grunnlaget for sjukepleie slik eg forstår det:

Sjukepleie skal baserast på godt hjartelag/hjartevarme/velgjerd/medkjensle, omsorg og respekt for grunnleggande menneskerettar.

Og når eg skriv det slik, ser eg jo at det er nettopp slik eg ynskjer det skal vere.

Takk til Marie Aakre for ein flott ettermiddag som verkeleg sette tankane i sving!

Biletet viser “Downtown Minneapolis” og er lånt herifrå.

Gubben er allereie i Minnesota på klassetur, og fredag reiser eg etter. Då skal vi ha ei veke i lag. Åleine. Utan ungar, hund, hus og heim å forhalda oss til. Det er nesten litt skremmande å tenkje på! Det har vi enno ikkje prøvd, så det blir ei ny oppleving.

Nokre gode tips til kva vi bør få med oss når vi er der?

Eg ser at eg slett ikkje er åleine om å ikkje ha blogga dei siste månadene. Det ser ut til at dette er den store “Comeback”-helga for bloggane eg følgjer, så her er det berre å hive seg på!

223 bilete frå august seier vel sitt om at det har vore meir interessant å gjere enn å skrive i det siste, og det er vel eigentleg eit godt teikn. I tillegg har strikketyet stort sett budd i korga si, og symaskina har samla støv. Vi får sjå om det rettar på seg ut over hausten og vinteren.

Men kva gjorde vi eigentleg i august då, ettersom det var så mykje å ta bilete av?

Vi var på dagstur til Ytterøya:

Og vi var i Namsskogan familiepark:

På familiedag på Tinnsvollen, med motbakkeløp, natursti og rømmegraut:

Og sanneleg fekk vi tid til ein helgatur til Sitter i Flatanger:

Eg ser det sjølv òg no; det er ikkje så rart at eg ikkje har blogga! Men det vert vel roligere dagar frametter, så eg håpar sjølv òg at bloggefrekvensen går opp att.

Takk til dei som har sagt at dei har venta på nye innlegg i bloggen, det er alltid artig å vita at nokon faktisk les det eg skriv.