Det går mot vår

Eg kjenner det går mot vår! Dagane er lengre og lysare, men no kan eg nyta snøen. Eg veit den ikkje vert her for alltid. Det sildrar frå takrennene, og eg har sett bar asfalt fleire stader. (Jaaada, eg veit det nok kjem meir snø, men akkurat NUH er det vår!)

Eg tok bilete gjennom vindauget et dag snøen var kram (eg ville ikkje forstyrra dei som var ute):

Hulda laga snømannen, og Even hjalp til med pynting. Vart det ikkje ein staut kar?

Det fekk meg til å synge denne visa av Alf Prøysen:

Kom skal du se på kjæresten din
Bustebartepinn, Bustebartepinn
Du titter ut og han titter inn
Bustebartepinn i snøen

Syns du’kke han er sveisen og pen
Bustebartepinn, Bustebartepinn
I morra så kan du gifte deg me’n
Bustebartepinn i snøen

Uvisst å si hvor lenge du har’n
Bustebartepinn, Bustebartepinn
I morra så kommer sola og tar’n
Bustebartepinn i snøen.

Og den visa fekk Even til å fortella historia om den grøne votten. Du veit, den som forsvann og var både heimen til musa og hjarte i snømannen. :)

Ha ei god helg, alle saman! Eg skal arbeide laurdag kveld og søndag morgon. Men akkurat no, er det lenge til!

Tags: , ,

One Response to “Det går mot vår”

  1. Januarsola Says:

    Så koselig ongene hadde det ute mens de lagde snømann! Boka om den grønne votten har jeg!! Jeg husker mamma satt på sengekanten og leste til meg mens jeg gråt og lo i løpet av handlingen. En skjønn fortelling. Jeg venter også på våren, gleder meg over de små tegn som stadig hyppigere dukker opp. Våren er hærligste tiden på året for meg.

Leave a Reply