Archive for the ‘dikt’ Category

Haust

Wednesday, September 23rd, 2009

Det er utan tvil haust, og eg vil dela eit lite dikt med dykk:

Grågås

Jeg ser deg der oppe
du haster forbi
i kraftfull
ubrytelig plog.

Tenk om du kunne
- en eneste gang -
la sommeren bli
når du drog – -.

-Hjørdis Gausen Renli

Med åtte roser

Saturday, February 7th, 2009


Med åtte roser
Åtte roser vil jeg gi deg:
Én fordi du er så pen.
Én for alle drømmer i deg.
(Lar du meg få plass i én?)
Én fordi du er en hulder.
Én fordi du er en ånd.
Én for trykket av din skulder.
Én for varmen av din hånd.
Én for håpet, én for slottet
vi skal bygge: Det blir åtte -
åtte roser som vil tørste
efter å få være nu
hos den niende og største
ville rose – som er du.

Andrè Bjerke

God morsdag i morgon til alle mødre der ute! Og takk til Mannen for flotte roser. :)

Adventsdikt

Sunday, November 30th, 2008

I fjor ga eg dykk eit adventsdikt, slik mamma alltid gjorde for oss ungane, og eg fann ut eg skulle gjere det same i år. Versågod! Håpar de har glede av det. (Og hugs: Spør om lov viss du ynskjer å bruka det sjølv)

Kjærleiken

Det kom ein liten gut til meg
han var så blid og sa;
korleis har du det i dag,
sei, er det riktig bra?
Du ser så trøytt og lei deg ut
og ryggen din er rund,
kom set deg ned
i lag med meg
og kvil ei lita stund.

Men kor kjem du ifrå, sa eg
du var `kje her i stad
og kven er du,
kva vil du meg
du vesle – som er glad -.

Kan hende ifra evigheit
kjem eg, og på min veg
eg ser di kavar, strevar, slit
og balar – difor kjem eg hit.
For eg er den som elskar,
når du gret – så gret eg med.
No kjem eg hit og helsar
og ynsker deg:” Guds fred”!

Eg kjem til deg med kjærleik
frå han som alltid var
- som var og er og vera skal
ja, han som er din far.
Han elskar deg, i smått og stort
og ser deg som du er
ja, sjølv om du får inkje gjort
han har deg like kjær
og kjærleiken fell aldri bort!

Då kvapp eg høgt – eg sovna visst
på stolen her, ei stund.
Så rart – for ei lykke eg kjente
etter ein slik liten blund -!
Men vent no, eg hadde besøk her,
ein glad liten førjulsgjest -.
Så sit eg med tårer av takksemd
og tenker – eg trong det vel mest -

Eg hugsar hans ord om kjærleik,
eg hugsar alt det han sa
eg seier med smil ut i lufta;
no skjøner eg at du var glad,
for du som går med kjærleiksbud
du går med glede ifrå Gud -.

Gløym ikkje kjærleiken, sa han,
i alt dette mas i ditt sinn.
Så no set eg rett over kaffien
og ropar på mannen min -!

Hjørdis Gausen Renli

Wanderers Nachtlied II

Friday, November 14th, 2008

Über allen Gipfeln
Ist Ruh,
In allen Wipfeln
Spürest du
Kaum einen Hauch;
Die Vögelein schweigen im Walde.
Warte nur, balde
Ruhest du auch.

-Johann Wolfgang Goethe (1749-1832)

Rytmen i dette diktet er fantastisk god. Eg lærte det i 2002, trur eg, og sidan den gong har det hoppa fram i hovudet mitt med jamne mellomrom.

Det finnast eit utal norske omsetjingar av dette diktet, og dette skuldast mellom anna (i følge eit foredrag av Knut Hoem) at det i 1932 vart halde ein konkurranse om å laga den beste omsetjinga av dette diktet. I Noreg kom det visstnok inn så mykje som 1147 omsetjingar!

I hovudet mitt svirrar to omsetjingar, ei på bokmål og ei på nynorsk. Bokmålsomsetjinga er André Bjerkes verk, og lyder slik:

Over alle tinder
er fred.
All skogens vinder
tones ned
i åndløs kveld
og fuglene tier blant graner.
Vent, før du aner
stilner du selv.

Den andre omsetjinga har eg tusla rundt og trudd at var Åse Marie Nesse sitt verk, men omsetjinga eg minnast, skil seg frå omsetjinga Hoem skriv er Nesse si.

Her er omsetjinga frå Hoem-foredraget:

Over alle tindar
er ro,
dei siste vindar
susar no
lint gjennom lund.
Småfuglene syng ikkje lenger.
Kvil dine venger
sjølv, om ein stund.

Omsetjinga frå hovudet mitt er betre. Heldigvis fann eg denne òg ein annan stad på nettet, så veit eg iallfall at det ikkje er eg sjølv som har kome på noko så genialt. Men det er trist å ikkje kjenna til kven som har skrive det, så dersom du veit det, set eg pris på at du legg att ei lita melding om det.

Les og nyt!

Vandringsmannens nattvise

Over alle tindar
er ro.
Og alle vindar
høyrast no
knapt som eit sòg.
Små fuglen blundar så varleg.
Vente no! Snarleg
kviler du òg.