Og turen var kort oppsummert så herleg som de ser her:

Det var heilt topp å koma seg vekk frå kulda og regnet i Trøndelag og nyte sol og varme i ei veke! For oss som var 7 til saman, var det forresten heilt genialt å bu med All Inclusive, slik at alle kunne ete noko når vi var svoltne (og nokre av oss er jo det heile tida).

Men neste år, då blir det nok vanleg hytteferie att, for sant å seie saknar vi det litt òg.

Eg brukar denne oppskrifta frå tante Gunvor (Norum) si oppskriftsbok:
Som de ser, tilrår tante ei matmølle, men det har eg ikkje, så her vert det gjort litt mindre enkelt, men likevel lett nok.

Det fyrste me gjer er å finna ut kor mykje fisk vi har.
Vi har eitt kilo, og må med andre ord dobla oppskrifta. Fin matematikktrening for ein liten gut!

Så køyrer vi fisken gjennom kverna på kjøkkenmaskina to gongar.

Og så blandar vi inn dei andre ingrediensane (eller “indegriensan” som Even seier):

Når eg har i egg, brukar eg ein vanleg handmiksar til å blanda alt godt saman.

Så er det berre steikinga att:

Kokken er ganske fornøgd med seg sjølv. Og det med god grunn!

Eg sette inn $25 på min “Kiva-konto” for Lenge Sidan, og etter den tid har eg lånt ut pengane ein 3-4 gongar. Tanken bak Kiva er at vi skal hjelpa entrepenørar med mikrolån. Og “vi“, det er meg og deg og dei andre som har $25 å avsjå. Og du får dei attende, det har eg gjort kvar gong!

I dag har eg lånt ut omlag kr 160,- til Los Canastitos Group som skal bruka pengane til å handla inn materiale til saum. Målet er at dei på sikt skal greie seg sjølv, og så langt har mitt forhald til Kiva vore problemfritt. Pengane mine har kome attende, og eg har lånt dei ut att. Eg har kr 160,- uteståande i Nikaragua. Kven vil du låna ut pengar til?

Ingrediensane er som du ser over; kokt, salt fisk (gjerne torsk), kokt potet, lauk (eg hadde berre graslauk denne gongen, ofte brukar eg purre), egg og i tillegg litt mjøl og mjølk. Dersom du har restar av kokt gulrot er det òg kjempegodt i kakene. (Som du kanskje skjønar, er dette eigentleg restemat)

Eg mosa fisken og potetene med stavmiksar denne gongen, så røra vart jamn og fin. Så brukte eg vanleg handmiksar og blanda inn egg, mjøl og mjølk til “passe deig”.

Røra vart sjåande slik ut:

Deigen vart litt laus, men akkurat passe til å få lagt i panna med spiseskei. Steikast i godt med smør og serverast med kokt potet, smør og råkost. Mmmmm!

Etter ein kjempekoseleg arbeidsdag (med bursdagssang i vaktskiftet!) kom eg heim til desse to:

Dei song for meg og hadde gåver. Hulda og Even hadde laga gåver sjølv, og Hulda hadde skrive mange visdomsord og gullkorn til meg. Treng eg seie at eg måtte gråte litt? Og mannen i huset hadde sanneleg òg lese ønskelista, for eg fekk det største ønsket oppfylt. Eg er no eigar av desse:

Og dei er minst like fine som dei såg ut på biletet i ønskelista mi. Har ikkje eg verdas supraste mann, kanskje?

Og som om ikkje Anne-Berit hadde overraska meg nok, hadde ho i tillegg sendt meg brev! Ordentleg brev i posten! Og som den gode sjukepleiar ho er, hadde ho gjort datasamling om meg:

Er det rart eg trivast på jobb?

Så fekk eg middag; Kässlerskinke, hasselbackpotet og bearnaisesaus. *sikle* Og her er desserten:

Risbollar og softiskake! (Takk for tipset, Mari!)

I tillegg til alt dette har det samla inn helsingar både på telefon og via nett. Takk alle for at de gjer dagen min super! For dette har verkeleg vore Superbursdag! Herleg!!!

“Det er bare å ringe, jeg stiller!” heiter ei gruppe eg har meldt meg inn i på Facebook.

Gruppa vart starta som ei støttegruppe for ein barneskuleelev på Løvas skule i Bergen som vart utsett for overgrep av medelevane sine.

Eg vel å skriv at han vart utsett for overgrep, for det som hendte var at han vart banka opp av ein gut medan medelevar sto rundt og håna, lo og til og med filma det som hendte. Og for å gjere det fullkome, lasta dei opp filmen til facebook etterpå.

Eg er stum, kvalm og full av avmakt. Eg har vald å ikkje sjå mobbevideoen, for skildringane av det som foregår er meir enn nok for meg. Korleis er det ikkje då for deg, som ikkje berre såg, men var den det gjekk ut over? Eg håpar at eg har oppseda ungane mine til å bli menneske som ikkje står og ser på at nokon gjer slikt mot andre. Eg vågar ikkje tenkje tanken på at ungane mine er den som slår eller blir slått, det er ille nok å stå rundt!

Kjære ungar, både mine eigne og andre sine; ikkje la nokon gjere slikt mot andre! Skaff hjelp, det er det som er det ansvarlege å gjere. Sei frå heime eller på skulen dersom du veit at slikt hender der du er. Vi vaksne veit ikkje ein brøkdel av det som hender i laupet av ein skuledag, det er det berre de som kan fortelja oss. Ikkje alle episodar hamnar på facebook og blir fanga opp, så vi er heilt avhengige av vitne som dykk. Å handsama nokon slik er faktisk eit lovbrot, det er kriminelt. Men det er òg eit lovbrot å vita om det og ikkje seie noko.

Journalist Bjørn O. Mørch Larsen i Bergensavisa har skrive eit nydeleg ope brev til guten. Det er verdt å lesa.

Ettersom eg er så barnleg som eg er, vel eg å posta ei lita ønskeliste dersom nokon er tomme for idear:

Nydeleg sett frå Knit Picks med Harmony Wood-pinnar.

Boka “Terminalhastighet” av Johan Mjønes

Garn, så klart!

Knapper! Det finnast så mange flotte!

Blomar er alltid fint å få.

Sjokolade eller anna godt vert teke i mot med stor takk!

Det same vert lys, serviettar og anna “småtteri”.

…Men eigentleg er eg vel takksam for det meste, for berre det å få pakke tyder jo at nokon har tenkt på meg, og kva er vel betre enn det?

Her er videoen:

Til Thomas, med pengelomme (men eg gløymde så klart å ta bilete av dette kortet med pengar i …):

Til Frigg:

Dersom du undrar på korleis ein lagar kort med pengelomme, finn du ei knakande god oppskrift på dette, på http://anitas-hobbyblogg.blogspot.com/2009/05/2-konfirmasjonskort-og-tutorial.html

REVOLUSJONENS RØST -Rudolf Nilsen

Ja gi meg de beste blandt dere, og jeg skal gi dere alt.
Ingen kan vite før seiren er min hvor meget det virkelig gjaldt.
Kan hende det gjelder å redde vår jord. De beste blandt dere er kalt.