Tankar ved eit tastatur

I dag har vi feira morsdag, valentinsdag og fastelaven her i huset.

Tor Inge er på reisejobb, men ungane sørga for at det vart dekt flott frukostbord og at mor fekk gåver slik seg hør og bør på ein slik dag. Eg fekk sjokolade, karamellar, flax-lodd og kulelys, teikning, maleri og kort frå englane mine. Betre kan det vel ikkje bli? Når dei i tillegg dekte på og rydda av bordet, vart det perfekt.

Utpå dagen kom ein ny overrasking, denne levert på døra:

Om kjærasten var langt borte, greide han sanneleg å overraska meg likevel. Det var koseleg, det!

Elles har vi gått tur, bakt bollar og kanelsnurrar, ete kalkunfilét til middag og hatt besøk av besten. Ein herleg søndag, med andre ord, og mor er godt opplada for ei ny veke. Gratulerer med dagen til alle andre mødre òg!

No sit eg her og kjenner på at ferien for i år definitivt er over, og det er eigentleg heilt greit. I morgon er det attende til “striskjorta og havrelefsa” att, men eg har ei herleg veke i Minneapolis å sjå attende på!

Å vere i USA var herleg! Eg hadde eigentleg aldri nokon gong tenkt på det som eit reisemål, det har alltid vore så langt unna og så dyrt, men då Tor Inge skulle dit, vart det enklare. Og det “verste” er at det kjennast ut som ein ting eg gjerne gjer fleire gongar!

Minneapolis var ein triveleg by, eg kjente meg eigentleg heime der ganske kjapt, sjølv om ting naturleg nok var annleis enn eg er van med. Eg kom jo dit på fredag i eitt-tida, og Tor Inge skulle ikkje koma til byen før laurdagen i to-tre-tida. Med andre ord hadde eg eit heilt døgn åleine. Det skremte meg litt på førehand, men då eg fyrst var der, var det heilt greit!

Eg sjekka inn på Hilton Garden Inn Minneapolis Downtown og kom til dette flotte rommet:

Her gjekk det verkeleg an å vere!

Noko av det fyrste eg gjorde, var å ta ein spasertur i “nærområdet”. Eg fann handlegata Nicollett Mall, og då var eg jo oppteken ei god stund. Noko av det fyrste eg handla, var forresten ein Acer aspire one til USD 299,-, og den måtte eg jo berre ha med meg attende til hotellet.

Å ete middag åleine offentleg er noko av det verste eg veit, men med amerikanske prisar kunne eg kosta på meg room-service, og det var herleg:

Kyllingfilét. kvitlauksbrød, salat, is-vatn og Corona! Og Criminal Minds på TV.

Eg tok tidleg kveld grunna tidsskilnaden, då klokka var 19 i Minneapolis var ho trass alt 02 her heime, så eg var temmeleg gåen etter å ha reist sidan tidleg om morgonen …

Laurdag vakna eg (stygg-)tidleg, men takka vere TV, pc og kaffitraktar på rommet, gjekk det ganske greit å få tida til å gå. Så vart det amerikansk frukost (egg i alle variantar, bacon, rista brød, donuts, frukt, juice, kaffi …) før meir byvandring på eiga hand, medan eg venta på Mannen:

I Downtown Minneapolis er det bygd “skyways” over bakkeplan slik at du kan gå varmt og tørrskodd i handle- og forretningsstrøket uavhengig av veret:

Då mannen kom, var lukka fullkomen! Det var herleg å treffast att etter ei veke frå kvarandre, og det var heilt topp å ha ei veke i lag, berre vi to.

Laurdag kveld dressa vi opp oss og åt på ein fin restaurant, Ruth’s Chris Steakhouse. Der åt vi nydeleg middag, drakk utsøkt vin (2006 Francis Coppola Claret, Diamond Collection) og hadde kaffe og is/sorbet til dessert. Veldig vellukka og kjempehyggeleg! Servitørane svevde rundt oss, og nesten usynleg passa dei på at vi alltid hadde alt vi skulle ha.

Etter dette gildet, vandra vi ein tur i den varme kvelden, og ved ei vakker fontene ein flott park, fridde Tor Inge til meg. Det var faktisk heilt uventa, men veldig kjærkome. Han hadde til og med kjøpt ringen på førehand, så no er vi trulova!

Biletet over vart teke av ein tilfeldig forbipasserande, som gjerne tok bilete når han fekk høyra kvifor.

Resten av veka brukte vi berre på kos, vi gjorde akkurat det vi ville når vi ville, og det var ei uvant oppleving.

No er ferien over, og i morgon er det jobb att. I dag vakna eg med migrene, så det er på tide å ta kvelden, slik at eg er opplagt i morgon. Og snart er det helg att!

Eg ser at eg slett ikkje er åleine om å ikkje ha blogga dei siste månadene. Det ser ut til at dette er den store “Comeback”-helga for bloggane eg følgjer, så her er det berre å hive seg på!

223 bilete frå august seier vel sitt om at det har vore meir interessant å gjere enn å skrive i det siste, og det er vel eigentleg eit godt teikn. I tillegg har strikketyet stort sett budd i korga si, og symaskina har samla støv. Vi får sjå om det rettar på seg ut over hausten og vinteren.

Men kva gjorde vi eigentleg i august då, ettersom det var så mykje å ta bilete av?

Vi var på dagstur til Ytterøya:

Og vi var i Namsskogan familiepark:

På familiedag på Tinnsvollen, med motbakkeløp, natursti og rømmegraut:

Og sanneleg fekk vi tid til ein helgatur til Sitter i Flatanger:

Eg ser det sjølv òg no; det er ikkje så rart at eg ikkje har blogga! Men det vert vel roligere dagar frametter, så eg håpar sjølv òg at bloggefrekvensen går opp att.

Takk til dei som har sagt at dei har venta på nye innlegg i bloggen, det er alltid artig å vita at nokon faktisk les det eg skriv.

Eg har lite å seie og å syna fram på bloggen for tida, men slik er det ofte om sommaren (det tyder vel på at ein faktisk har eit meir innhaldsrikt liv på denne tida, kanskje …). Men akkurat no, har eg faktisk noko å dela, og det er at ungane har vore til frisøren. Hulda har stussa litt på silkehåret, så der vart det ingen stor skilnad, men Even ville ha ein ny frisyre, og han vart skikkeleg tøff, spør du meg:

Til og med rottehalen er blå! Fargen er spraya på, og vaskast ganske lett ut, så det store ønsket no er å ha fargespray heime!

Elles er eg ferdig med storparten av ferien min, så eg er attende på jobb. Det er ikkje så verst å vere der heller!

Håpar alle har ein flott sommar, anten det er ferie eller arbeid på timeplanen!

I dag er det plutseleg juni, og eg, Tor Inge og Even tok oss ein tur i skogen. Eg og Tor Inge var der i går òg (i mai! hihi), og prøvde fiskarlukka, og kunne konkludera med at det var fisk i vatnet:

På turen i dag skulle vi undersøka ei myr, og så gå og sjå om det var meir fisk å få. På turen oppover såg vi at det er store sjansar for ein god blåberhaust (eller seinsommar viss det held fram i denne farta!):

Nokre molteblomar fann vi òg:

Det å ha gått heilt til Inderøy, er jo noko å skryta av:

Even skal prøve å fiska:

Det vart ikkje langvarig, for han fekk vondt i ei arm av det. Dessutan var det vel meir spennande med alt ein kan leike med ute i sko og mark!

Men Mor fekk lønn for strevet i dag og:

Gjett om eg er kry?! (Og gjett om Tor Inge er misunneleg?)

Då vi kom heim, vart fisken vendt i mjøl, salt og pepar, og steika i panna:

Og den som åt det (med eigenkomponert rømme og ketchup-dipp), var Even:

Eg reknar med det vert fleire turar i sommar, for mannen kan vel ikkje la meg ha fiskerekorden i vatnet.

Så er denne 17. mai så godt som over. Dagen har vore flott, frå start til slutt, med barnetog på Verdalsøra, is på skulen og lite folketog mellom Leklemsåsen og Soltun før middag der (nydelege kjøttkaker!). Det einaste vi sakna var dei “obligatoriske” leikane på Soltun, men ein kan vel ikkje få alt alltid?

Etter at vi hadde vore på Soltun, drog vi heim for kaffe og kake, og etter middagskvil for oss vaksne, måtte vi sanneleg varma opp grillmaten frå i går og eta enno litt meir.

Hulda har sett is-spiserekord med 10(!) is, ein for kvart år ho er.

Håpar alle andre har hatt ei like flott feiring av nasjonaldagen som det vi har hatt!

Her er glimt frå dagen:

Snart skal mor sjølv sjå Back på tv, og i morgon er det ein ny arbeidsdag. Håpar eg rekk å hiva med på ABC i ord og bilete før det vert for seint. Skal berre spekulera ut ein fin K fyrst.

Sanneleg har vi hatt sommartemperaturar i dag, trass i at det enno berre er april!

Vi har vore på Inderøya og lagt ut båten til Oddvar. I fjor gjorde vi det den 20. april, då var det på langt nær så herleg ver. I dag var det faktisk shorts-ver for dei tøffaste av oss (ikkje meg, nei). Diverre låg kameraet att heime …

Etter at båten var trygt fortøyd, gjekk turen attende til Oddvar for årets fyrste grilling. Herleg! Og klokka 19:30 var det framleis 17 grader i skuggen. Betre vert det ikkje så tidleg på året. No er det berre å håpa på like herleg ver når vi skal gå i tog i morgon.

Ha ei fin helg!

Ofte når eg er på tur heim etter arbeidstid, slenger eg ut av meg at eg skal “heim for å sjå om nokon har laga middag til meg”, og ofte når eg seier dette får eg reaksjonar som “Åh? Er du så heldig du?” eller “Har du verkeleg ein mann som lagar middag?” Dette undrast eg litt over, for sist eg undersøkte, så åt vi jo middag både eg og mannen, så kvifor i all verda skal han då ikkje laga den? Hadde han fått same reaksjon dersom han hadde sagt dei same orda? Neppe! (Han derimot opplevde at det vart teke som ein fleip då han hadde sagt at han skulle heim og lage middag …)

Eg veit ærleg tala ikkje om Mannen er så veldig glad i å laga middag, men han har stort sett eit langt større tolmod enn meg ved komfyren. Han kan ta seg tid til å laga middagar eg ikkje orkar tanken på å byrja med ein gong, det mest tidkrevande eg lagar trur eg er klubb og duppe, men det er berre når eg har ein fridag. (Dessutan påstår Mannen at han ikkje får til å laga det, og eg let som om eg trur han. Noko kan eg òg gjera)

Eg er forresten så heldig at eg har fri både torsdag og fredag, og i og med at Mannen visstnok skal på skulen desse dagane, må eg nok ta meg av middagen då. Og eg trur det må bli klubb og duppe ein av dagane, for eg vart så svolten då eg såg dette biletet:

Eg har ikkje vore heilt i “bloggeform” i det siste. Dagane har kome og gått litt for raskt for meg, og i tillegg til alt ein har lyst til å halda på med, må ein jo sanneleg på arbeid innimellom òg …

Torsdag feira vi Hulda sin 10årsdag med jentene i klassen hennar. Dei vart til saman 14 stykker, og bursdagsbarnet sjølv hadde tinga “bassengkake”. Kva det er? Jo, det er sjokoladekake med eit gelébasseng. Slik:

Eg skar ut eit stykke av kaka og la aluminiumsfolie i “holet”. Den biten eg skar ut, fekk plass på kaka, og så la eg gelé i holet.

Pyntinga fekk bursdagsbarnet sjølv ta seg av, med stort hell:

Det er ho som er den kunstnariske i familien …

Kaka gjorde stor lykke, og då Even skulle feire 6 årsdag på laurdag (med 16(!) inviterte gjestar), ville han òg ha bassengkake. Hans vart litt meir prega av at det skulle vere mykje godt på ho, men den kaka vart òg flott!

Då kaka kom på bordet, viste det seg at jubilanten sjølv eigentleg ikkje syntest kaka var god, så han åt pølse (sjølv om han nettopp hadde ete 2):

Då var denne bursdagsmaratonen over, og det er eigentleg litt godt …

I små-stundene har eg strikka denne:

“Turn a square” heiter ho, og lua er både enkel og har god passform. Mottakaren seier han er fornøgd, men han ville ikkje bruka ho på tur i dag. Dette var “finlue”, visstnok.

Nokre glimt frå turen med det same:

Det er herleg å bu slik til at ein berre kan kle på seg og gå ut for å vere på tur!

No håpar eg at eg er “opplada” til ei ny arbeidsveke! Ha ei god veke alle saman!

“Kva skal du gjere i dag då?” sa gubben då han sto der i fullt skiutstyr, klar til å renne rundt i den blaute snøen i ei lysløype ein eller annan stad.

“Strikke!” gliste eg “Og høyre på radio og drikke kaffi og kooose meg!”

Han heva augebryna lett, og eg kunne sjå eit glimt av smil då han rista lett på hovudet. Han synast mine planar for ein laurdag formiddag er akkurat like absurde som det eg synast hans planar er. Det er ganske fantastisk!

Og det aller beste er at eg veit at når vi begge to gjer det vi har mest lyst til, gler vi oss desto meir til å sitje i lag og sløve i sofaen i kveld. Lage god mat og sjå ein film. Å vere så ulike på nokre område gjer nok at vi utfyller kvarandre og har noko å gje kvarandre når vi møtast att. Men akkurat no, har eg Laurdag Formiddag heilt åleine, nett slik eg likar det best!