Posts Tagged ‘gruff’

Det er berre å ringe!

Saturday, May 29th, 2010

“Det er bare å ringe, jeg stiller!” heiter ei gruppe eg har meldt meg inn i på Facebook.

Gruppa vart starta som ei støttegruppe for ein barneskuleelev på Løvas skule i Bergen som vart utsett for overgrep av medelevane sine.

Eg vel å skriv at han vart utsett for overgrep, for det som hendte var at han vart banka opp av ein gut medan medelevar sto rundt og håna, lo og til og med filma det som hendte. Og for å gjere det fullkome, lasta dei opp filmen til facebook etterpå.

Eg er stum, kvalm og full av avmakt. Eg har vald å ikkje sjå mobbevideoen, for skildringane av det som foregår er meir enn nok for meg. Korleis er det ikkje då for deg, som ikkje berre såg, men var den det gjekk ut over? Eg håpar at eg har oppseda ungane mine til å bli menneske som ikkje står og ser på at nokon gjer slikt mot andre. Eg vågar ikkje tenkje tanken på at ungane mine er den som slår eller blir slått, det er ille nok å stå rundt!

Kjære ungar, både mine eigne og andre sine; ikkje la nokon gjere slikt mot andre! Skaff hjelp, det er det som er det ansvarlege å gjere. Sei frå heime eller på skulen dersom du veit at slikt hender der du er. Vi vaksne veit ikkje ein brøkdel av det som hender i laupet av ein skuledag, det er det berre de som kan fortelja oss. Ikkje alle episodar hamnar på facebook og blir fanga opp, så vi er heilt avhengige av vitne som dykk. Å handsama nokon slik er faktisk eit lovbrot, det er kriminelt. Men det er òg eit lovbrot å vita om det og ikkje seie noko.

Journalist Bjørn O. Mørch Larsen i Bergensavisa har skrive eit nydeleg ope brev til guten. Det er verdt å lesa.

Ævve!

Saturday, November 8th, 2008

I eit eller anna innfall der eg heilt tydeleg trudde eg var mjuk og akrobatisk, kasta eg meg ned i senga i går, og sikta på armkroken til gubben … Og bomma! Eg høyrde ein ekkel knaselyd ein eller annan stad i nakken, og i dag kjenner eg at Noko Er Feil. Her sit eg med rispute over nakken, murrande hovudverk og svimmelheit og ber ei stille bøn om at det skal gå over. Eg er trass alt nyleg friskmeldt etter skulder-ævven min!

Hovudet over vatnet ..?

Saturday, October 18th, 2008

Eg kom ikkje vekk i Hovudstaden, sjølv om bloggefrekvensen kanskje fekk deg til å tru det … Eg har berre vore i dårleg form att. Det var denne skuldra då veit de. Kortversjonen er: Tilrettelagt arbeid i fire veker, fysioterapi og ei MR-undersøking. Og eg er vel eigentleg ikkje til å ha i hus, for eg er stort sett sur og sliten. Så veit de det òg! ;)

Eg har forresten ei ganske stor trøyst då, midt i all jamringa mi, men det får eg koma attende til, for eg må lasta inn eit bilete eller to først.

Ta seg sjølv i nakken

Tuesday, September 23rd, 2008

Eg er ikkje daud. Ikkje halvdaud ein gong. Ikkje så mykje som småsjuk heller, anna enn litt hoste. Eg hadde berre gått litt lei av blogginga.

Eg hadde stendig mange planar i hovudet for kva eg skulle skrive om, men då eg kom så langt, så … Tja, eg orka rett og slett ikkje. Men no trur eg at eg er på tur attende. Kanskje.

Trur eg må gjere som Mrs Darcy og gå over til å blogge om decluttering ein gong i veka.

I dag er det helg, forresten. Hadde arbeidshelg med måndag, fri i dag og kveldsvakt i morgon. Då rekk ein å kjenna på at ein har fri, og det er godt.

Ååååååååh! :(

Friday, August 15th, 2008

Det er urettvist at mannen skal gå overtid i kveld òg! Eigentleg skulle han vore ferdig klokka åtte i kveld, men plutseleg vart det “krise” på jobb. Jada, eg veit litt om slike kriser. Det hender eg sjølv må gjere om på ting i siste liten, men då er det jo noko eg vel, og det er sjølvsagt noko heilt anna.

Yrkesskade

Friday, April 18th, 2008

Ein forstår at ein går for mykje i Helsevesenets Uniform når planane om ein kopp kaffi i lag med ei dame frå jobben utløyser arkeologiske utgravingar i klesskapet for å finna noko som er presentabelt nok til meir enn å køyre til og frå arbeid …

Bladet Familien

Monday, April 14th, 2008

No har eg vore “snill og grei” og venta på at Ivar Moe skulle tillata meg å posta svaret hans på nettsidene mine, men i og med at eg no har venta  heilt sidan 2. april, tek eg sjansen på at han synast det er greit. Han har iallfall ikkje nekta meg det.

Svaret eg fekk likna mykje på svar eg ser andre har fått, men iallfall, her er det:

Kjære Monica,

Tusen takk for en engasjert mail. Det er mange av våre lesere som har et forhold til vår gamle coverside foran håndarbeidssidene. Først – vil jeg fortelle deg at fra nr. 6 kom vi med en ny innholdsfortegnelse og presentasjon. Så til ditt anliggende og vår forklaring: For å holde prisen på bladet nede må vi ha annonser. De som er glade i matstoff og grøntstoff som de samler på har i alle år stilltiende godtatt at det bare er håndarbeidsseksjonen som ikke har hatt annonser. Vi har 530 000 lesere, og veldig mange av dem har det siste året kommet med ønsker om at vi fordeler annonsene bedre. Derfor har vi måttet bruke den gamle, litt råflotte coversiden, til annet stoff. Vi skjønner at mange synes dette er en ulempe i forhold til slik det var før – men vi håper du forstår at vi gjør dette for hele bladet. Til gjengjeld har vi planlagt enda flere sider med det gode håndarbeidsstoffet i årene som kommer. Og – for å glede deg og alle de andre håndarbeidsinteresserte, har vi laget nettstedet Trådsnella – www.tradsnella.no , det er morsomt og gratis. Det er der det foregår nå, hvis du er interessert i håndarbeid. Familien har også lansert familiestedet www.norge123, som vi også gjerne anbefaler.

Jeg ønsker det en fin dag,

Vennlig hilsen

Sjefredaktør Ivar Moe

Familien

tlf. 22585701

Besøk også www.tradsnella.no og www.norge123.no

Naturleg nok gjorde ikkje dette svaret meg nøgd, så responsen eg sendte var dette:

Hei!

Eg skjønar kva du seier, men det er likevel vanskeleg å forstå kva du meiner … Frå min ståstad, er dei endringane som er gjort langt meir enn det å fjerna ei framside, sjølv om det i seg sjølv var dumt. Det store problemet for meg og andre handarbeidsglade er at det nye systemet ikkje lenger gjer det mogleg å nappa ut berre handarbeidssidene. Når eg no freistar spara på oppskriftene og tipsa frå dei same sidene som før, ender eg opp med å øydelegge bladet i og med at eg kan risikera å ta med fleire sider av ei novelle eller anna lesestoff. Eg er fullt klar over at de har laga ei ny innhaldsoversikt på sidene (eg har bilete av det nyaste bladet på nettsidene mine), men det er framleis umogleg å ta vare på sidene med handarbeid utan å øydelegge bladet og på ein måte som gjer at det ser pent ut. Reklamen kan de gjerne ha inni handarbeidssidene for min del, men la meg sleppe å øydelegge bladet når eg ynskjer å ta vare på oppskriftene.

Eg kjenner òg godt til http://www.tradsnella.no , men ein nettstad kan (diverre?) ikkje på nokon måte erstatta eit blad, korkje i form eller innhald.

Håpar du tillet at eg postar vår kommunikasjon på nettsidene mine (http://monica.gausen.net), då det er fleire som har kommentert brevet mitt og ynskjer å vita kva for svar eg får på spørsmåla mine.

Med venleg helsing

Monica Gausen

Mitt siste brev vart som sagt sendt 2. april, og sidan den gong har eg ikkje høyrd noko. Eg må diverre innrømma at dette ikkje gjer meg imponert over kundehandsaminga, og det er berre ein ting å seie; eg er framleis skuffa. :(

Til redaksjonen i bladet Familien.

Tuesday, April 1st, 2008

(E-post sendt til sjefsredaktør Ivar Moe, redaksjonssjef Espen Selmer-Torgersen og journalist Gro Sandvik i Familien)

Eg er den lykkelege eigar av mange nummer av bladet Familien, nokre har eg arva etter mi mor, og seinare har eg sjølv byrja å abonnera. I dag tenkte eg å ta for meg den store haugen med blad eg har hatt liggande, slik at eg kunne organisera oppskriftene i ein perm.

33 blad hadde eg vore igjennom, og eg var rett så fornøgd. Kvar midtdel vart nappa ut, lagt i plastlomme og sett i perm. Slik kan eg på den eine sida sjå innhald i kvar del, og på baksida finn eg “Torhilds lune hjørne”. Oversiktleg og greit!

… heilt fram til nummer 24/2007. Frå og med dette bladet er det ikkje lenger mogleg å nappa ut og laga oversyn slik eg har gjort tidlegare. Eg må difor øydelegge bladet, med evt å riva av framsida, slik at eg får eit visst oversyn. Skilnaden mellom arka i permen er gedigen, og eg er skuffa.

Kan eg få attende det gamle systemet som var så briljant? Ver så snill? Så kan eit stakkars rotehue få ei kjensle av at ho iallfall held oversyn over _noko_ i verda ..?

Med venleg helsing
Monica Gausen

Sorgreaksjon som diagnose?

Saturday, March 15th, 2008

Tilfeldig ramla eg innom bloggen til Flopsy, og då vart eg merksam på eit ordskifte som har gått meg hus forni, nemleg “problemet” om sorg er ein diagnose, eller med andre ord, kan sorg gje rett på sjukemelding med tilhøyrande sjukepengar?

Olav Gunnar Ballo som er lege uttalar at “Å gjøre sorg til en diagnose fører til en sykeliggjøring av sorgbegrepet” og “Hvis vi aksepterer sorg som en diagnose, frykter jeg det kan skli ut, slik at folk ikke går på jobb ved nesten enhver tilstand som har med dødsfall å gjøre” (Aftenposten nettutgåve 15.03.08) Dette er TØV, Ballo! Dei fleste menneske eg kjenner, er meir interesserte i å vere på arbeid enn å vere heime med sjukemelding. Jada, det finnast unnatak, og det vil det alltid gjere, men for all del; det er allereie hundrevis av diagnosar ein kan nytta dersom ein absolutt ikkje ynskjer å vere på jobb!

Å gjere sorg til ein eigen diagnose, og ikkje pakka det inn som (eller saman med) noko anna (per i dag står sorgreaksjon oppførd i OCD 10 under diagnosekode F 43.2 “Tilpassingsforstyrrelser”)

Eg seier meg samd med Olafsson som i Aftenposten seier at han “kunne gjerne tenkt seg at man kalte en spade for en spade og beskrev en person som nettopp hadde mistet en som var kjær for “sørgende” og ikke eksempelvis som “deprimert”.”

*applaudere*

Laurdagsgrynt

Saturday, February 23rd, 2008

Det er laurdag, og her sit eg og er småsur for at eg har arbeidshelg. Å arbeida på ein laurdag ettermiddag er eigentleg ganske surt, synast eg. Ein går liksom glipp av heile helga. *sukk*

Tor Inge driv visst og jaktar på tittelen “Father of the year”, for han har hanka tak i tre av ungane våre og køyrd til Steinkjer for å gå i bassenget. Flinke mannen.

Forresten har eg ikkje byrja med noko nytt på strikkefronten heller etter at eg gjorde ferdig den halsvarmaren i går. Eg veit Hulda vil ha ein halsvarmar, men ho klør av det meste av ullgarn, så eg må fintenkje litt før eg lagar ein til ho. Elles manglar den andre bunadsstrømpa til Even enno, men det er framleis lenge til mai, er det ikkje ..?