Tankar ved eit tastatur

Hulda og Even går på Tae Kwon Do, og dei stortrivast med sporten.

Slik såg dei ut då dei graderte seg til gult belte i haust:

No trener dei hardt før neste gradering!

Det er om å gjere å finne på noko å gjere i sommarvarmen, og ungane fann tidtrøyte i såpeboblane.

Bileta er redigerte med Photoscape, som er eit gratis redigeringsprogram.

Så er denne 17. mai så godt som over. Dagen har vore flott, frå start til slutt, med barnetog på Verdalsøra, is på skulen og lite folketog mellom Leklemsåsen og Soltun før middag der (nydelege kjøttkaker!). Det einaste vi sakna var dei “obligatoriske” leikane på Soltun, men ein kan vel ikkje få alt alltid?

Etter at vi hadde vore på Soltun, drog vi heim for kaffe og kake, og etter middagskvil for oss vaksne, måtte vi sanneleg varma opp grillmaten frå i går og eta enno litt meir.

Hulda har sett is-spiserekord med 10(!) is, ein for kvart år ho er.

Håpar alle andre har hatt ei like flott feiring av nasjonaldagen som det vi har hatt!

Her er glimt frå dagen:

Snart skal mor sjølv sjå Back på tv, og i morgon er det ein ny arbeidsdag. Håpar eg rekk å hiva med på ABC i ord og bilete før det vert for seint. Skal berre spekulera ut ein fin K fyrst.

Etter eit djupdykk i Picasa, fann eg ut at

J er Jentetur:

I oktober var eg på kurs i hovudstaden. Dette var i haustferien, og då var det naturleg ganske nærliggande å ta med seg Huldamora.

På tur frå toget til hotellet:

Medan eg hadde kursdag, hadde Hulda med seg kameraet på tur i lag med Onkel Bodvar. Her fekk ho knipsa mykje:

Etter tre herlege dagar, var det på tide å vende nesa heimover.

Utsikta frå flyet var herleg:

Og begge var samde om at det hadde vore ein fin tur!

Tradisjonen tru finn du fleire ABC-bilete hjå Petunia.

Har du sett slikt; her sit eg og skal (liksom) skriva ein rapport som eksamensoppgåve i vegleiingspedagogikk, og aldri før har det vel vore meir spennande med alt mogleg anna som eg inn på nett; ordspel, fjesboka, ravelry, adressa, Itunes … Eg gjer all slags dill som eg slett ikkje treng å halda på med, men oppgåve skriv eg ikkje. *sukk*

Vel, når eg fyrst er i gang med å gjere ting eg ikkje burde gjere, kan eg syna fram eit par bilete eg synast er så kule. Eg skulle på kveldsvakt førre måndag, og same dag var Even invitert i “jungelbursdag”. I og med at eg ikkje kunne vere tilstades, spurte eg jentene (Hulda og Linn) om dei kunne tenke seg å hjelpa Even så han vart ein ordentleg tiger. Og det gjorde dei!

Dei tok eit hårband og “trylla” det om til tigerøyre, og sanneleg kan dei ansiktsmale òg. Sjå for ein flott tiger:

Kul, ja?

Når ABC-dag og fyrste mai var samanfallande, var dagens bokstav grei!

I for Internasjonalen:

Opp, alle jordens bundne trelle!

Opp, I som sulten knuget har.

Nu drønner det av rettens velde:

Til siste kamp der gjøres klar.

Alt det gamle vi med jorden jevner,

Opp, slaver, nu til frihet frem!

Vi intet var, men alt nu evner

Til rydning for vårt samfunns hjem.

Så samles vi på valen,

Seiren vet vi at vi får.

Og Internasjonalen

Skal få sin folkevår!

Arbeider, bonde, våre hære

De største er som stevner frem.

Vårt arvelodd skal jorden være,

Vi sammen bygge vil vårt hjem.

Som av rovdyr er vårt blod blitt suget,

Men endelig slår vi dem ned.

Og mørket, som så tungt oss knuget,

Gir plass for solens lys og fred.

Så samles vi på valen,

Seiren vet vi at vi får.

Og Internasjonalen

Skal få sin folkevår!

Hulda og Even var rimeleg stolte då dei var med på å bera fram fanen til “Verkstedklubben Aker” i fyrste mai-toget på Verdal i dag. Og mammaen var òg rimeleg stolt, skal eg seie.

Fleire ord og bilete på I finnast her!

H er lett; H er Hulda:

Den vakre, vesle jenta mi som føddest 010199 klokka 00:05 og vart nyårsbornet i Midt-Noreg.

Hulda var ein slik baby som var med over alt då ho var bittelita, vi var på sommarleir med målungdomen og på ferie på Fauske allereie den fyrste sommaren ho levde, og ho slo seg til ro over alt og var veldig sosial. Og stort sett blid! Og slik er ho forresten enno!

Eit knippe bilete av god-jenta frå ho var lita:

Men no har ho vorte ganske stor, heile 10 år! Og flott er ho enno!

Her som leksehjelpar for lillebror (ho har eit unikt tolmod!):

På skogstur:

Som fotball-spelar:

Og som “by-dame” på Oslo-tur i lag med meg i fjor haust:

Det var min H. Fleire ord og bilete på H finn du hjå Petunia.

Eg kjenner det går mot vår! Dagane er lengre og lysare, men no kan eg nyta snøen. Eg veit den ikkje vert her for alltid. Det sildrar frå takrennene, og eg har sett bar asfalt fleire stader. (Jaaada, eg veit det nok kjem meir snø, men akkurat NUH er det vår!)

Eg tok bilete gjennom vindauget et dag snøen var kram (eg ville ikkje forstyrra dei som var ute):

Hulda laga snømannen, og Even hjalp til med pynting. Vart det ikkje ein staut kar?

Det fekk meg til å synge denne visa av Alf Prøysen:

Kom skal du se på kjæresten din
Bustebartepinn, Bustebartepinn
Du titter ut og han titter inn
Bustebartepinn i snøen

Syns du’kke han er sveisen og pen
Bustebartepinn, Bustebartepinn
I morra så kan du gifte deg me’n
Bustebartepinn i snøen

Uvisst å si hvor lenge du har’n
Bustebartepinn, Bustebartepinn
I morra så kommer sola og tar’n
Bustebartepinn i snøen.

Og den visa fekk Even til å fortella historia om den grøne votten. Du veit, den som forsvann og var både heimen til musa og hjarte i snømannen.

Ha ei god helg, alle saman! Eg skal arbeide laurdag kveld og søndag morgon. Men akkurat no, er det lenge til!

Eg har ikkje vore heilt i “bloggeform” i det siste. Dagane har kome og gått litt for raskt for meg, og i tillegg til alt ein har lyst til å halda på med, må ein jo sanneleg på arbeid innimellom òg …

Torsdag feira vi Hulda sin 10årsdag med jentene i klassen hennar. Dei vart til saman 14 stykker, og bursdagsbarnet sjølv hadde tinga “bassengkake”. Kva det er? Jo, det er sjokoladekake med eit gelébasseng. Slik:

Eg skar ut eit stykke av kaka og la aluminiumsfolie i “holet”. Den biten eg skar ut, fekk plass på kaka, og så la eg gelé i holet.

Pyntinga fekk bursdagsbarnet sjølv ta seg av, med stort hell:

Det er ho som er den kunstnariske i familien …

Kaka gjorde stor lykke, og då Even skulle feire 6 årsdag på laurdag (med 16(!) inviterte gjestar), ville han òg ha bassengkake. Hans vart litt meir prega av at det skulle vere mykje godt på ho, men den kaka vart òg flott!

Då kaka kom på bordet, viste det seg at jubilanten sjølv eigentleg ikkje syntest kaka var god, så han åt pølse (sjølv om han nettopp hadde ete 2):

Då var denne bursdagsmaratonen over, og det er eigentleg litt godt …

I små-stundene har eg strikka denne:

“Turn a square” heiter ho, og lua er både enkel og har god passform. Mottakaren seier han er fornøgd, men han ville ikkje bruka ho på tur i dag. Dette var “finlue”, visstnok.

Nokre glimt frå turen med det same:

Det er herleg å bu slik til at ein berre kan kle på seg og gå ut for å vere på tur!

No håpar eg at eg er “opplada” til ei ny arbeidsveke! Ha ei god veke alle saman!

en skiløper suser avsted …

Hulda vart 10 år klokka 00:05 i natt, og i gåve frå oss her heime, fekk ho denne Bjørn Dæhlie-skidressen. Jentungen har faktisk vorte såpass stor at ho måtte ha XS damestorleik!!! Her er ho (med mine skisko, hennar eigne er jo for små!) klar for skitur i lag med Tor Inge. Dei er ved Marka skistadion i Leksdal, der løypene i følge løypekartet skal vere ganske så nypreparerte.

I går kveld var vi fire til bords her, Oddvar(Besten), Hulda, Tor Inge og eg, og på menyen sto roastbeef, hasselbackpotet, grønnsaker og fløtesaus. Og fruktsalat til dessert.

For å få kvelden til å gå, koste vi oss med å sjå Mamma Mia på DVD, drakk kaffi og åt småkaker og prata masse.
Som einaste unge heime, var det nok av plassar å kose seg.

Då klokka hadde passert elleve, var det vanskeleg å halda seg vaken for nokre av oss, så kva passar vel betre då enn ein liten tur ut? Ho vakna definitivt etter dette!

Då klokka nærma seg tolv-talet var det på tide å ta turen ut. Vi har veldig god utsikt heimefrå, både mot Trones, Ytterøya, Mosvika og Røra, så vi såg masse fyrverkeri!

Då moroa var over, gjekk vi inn att, og Hulda fekk opne gåvene sine. Ho hadde problem med å tru at nokon kan skriva så pent som Tante Ellen, så ho måtte sjå lenge og vel på kortet.

Ei av pakkene var litt meir spennande enn dei andre:

Eg må innrømma at eg kjenner alderen tyngar. Ho som ikkje har hatt mobiltelefon før, brukte maks 5 minutt på å finna ut av korleis den fungerte. Eg må alltid lese bruksanvisninga …

Håpar alle hadde ein fin kveld i går, eller “God nyttårsaft!” som Even sa til meg i telefonen. Eg ynskjer alle alt godt for 2009!