Tankar ved eit tastatur

Av kommentarane til førre innlegg, ser eg at nokre er litt nyfikne på denne kaka, så eg tenkte eg skulle ta på spanderbuksene og dele oppskrifta med dykk.

Det “vanskelegaste” med oreokaka er at ho er tidkrevande, det er så sabla mykje venting mellom kvart “lag”.

Her er ingrediensane:
1 pk. Philadelphia original (200 gr.)
1 liten boks kremfløyte
2,5 dl. melis
450 gr. Oreokjeks (tre esker er nok viss du brukar dei eg har bilete av under her )
100 gr. smør
2,5 ss. sukker
1 pose sjokolademoussé
Mjølk til sjokolademousséen

Eg brukar den pakken med Oreokjeks som ser ut (nesten) som denne:

Den inneheld 16 kjeks, og du treng 36 dersom du brukar mi oppskrift og ei rund form med diameter 22-24cm (trur eg det er).

Smuldre 28 kjeks, anten i pose ved å hamra laus på dei med kjevle (veldig bra viss du er i dårleg humør), eller i matmølle (viss humøret er bra!). Dersom du smuldrar med kjevle, må du smelte smøret du skal blanda i, men dersom du bruker matmølle, kan du blanda i kaldt smør med det same du smuldrar kjeksene. Kjeks-og-smør-blandinga utgjer botnen på kaka, så når dette er blanda skal du smøra det utover så det dekker botnen.

Så: Lag krem av fløyten og sukkeret, og sett denne kaldt. Bruk handmiksar og bland kremosten og melisen saman, og sett til litt under halvparten av kremen du piska fyrst. Rør saman.

Smør denne “ostekremen” over kakebotnen, brekk 4 oreokjeks i småbitar og stikk inn i kremen. Sett i kjøleskapet i 30 minutt. Medan du ventar, kan du jo lesa litt meir på denne bloggen og leggje att ein hyggeleg kommentar eller to.

Så: Lag sjokolademoussé slik det står på pakka, brekk fire oreokjeks i småbiter og rør inn i mousséen før du fordeler mousséen over ostekremen. No er det meir venting. Putt kaka i kjøleskapet og vent i 1 time. Du rekk å gjere ganske mykje på ein time, så her får du finna på noko sjølv. Men bloggen min er vel lesnad for ganske mange timar, så du må gjerne vere her no òg. (sjølvpromotering er ein Fin Ting)

No er det berre det artige att:

Ta resten av kremen og legg oppå kaka. Så kan du pynta. Eg brukar Mini-Oreos og sjokoladesaus, og det er lett å få det til å sjå ganske fint ut.

Kaka er visstnok best etter å ha vore i kjøleskapet over natta (eg har aldri prøvd å ete ho med ein gong, så eg veit eigentleg ikkje). Det er òg fullt mogleg å frysa ho, for det har eg prøvd, og ho er slett ikkje dårlegare etter nokre dagar i frysaren.

Slik ser kaka altså ut, og det er best å bruka ein kniv, for botnen kan vere litt hard. Det er ei mektig kake, men ho er sabla god og forsvinn nok ganske raskt dersom det er nokre kakemonsar i nærleiken.

Og forresten, dersom du ikkje har ei “Bake it easy”-form frå Porsgrund Porselen (det har ikkje eg), kan du ha nytte av dette tipset:

Eg brukar ikkje botnen på den runde forma, eg festar rundingen på det kakefatet eg skal bruka med 4 bitar installasjonstape (kan henda eg får teke bilete av det ein gong) slik at forma held seg stødig på fatet. Når kaka skal serverast, brukar du ein skarp kniv for å løysa ho frå forma, og voila; Oreokake, klar til servering!

I dag har eg hatt fri, så eg tenkte eg skulle baka ein gjærkrans til foreldremøtet i kveld. Når eg fyrst var i gang, bakte eg 4 brød òg. Og midt i dette gløymde eg å passa godt nok på kransen i omnen, så den vart veldig mørk!

SÅ mørk skal den ikkje vere! Det var slett ikkje noko gale med smaken, som de ser er jo ein god del borte allereide, men det er ikkje like artig å servere. Så eg laga like godt ein ny:
Denne vart betre. så den får lov å vere med på foreldremøte i kveld!

Ute er det møkkaver, med snø, sludd, regn og vind om ein annan. Då er det heilt greit å vere inne og gjere litt husarbeid!

Ofte når eg er på tur heim etter arbeidstid, slenger eg ut av meg at eg skal “heim for å sjå om nokon har laga middag til meg”, og ofte når eg seier dette får eg reaksjonar som “Åh? Er du så heldig du?” eller “Har du verkeleg ein mann som lagar middag?” Dette undrast eg litt over, for sist eg undersøkte, så åt vi jo middag både eg og mannen, så kvifor i all verda skal han då ikkje laga den? Hadde han fått same reaksjon dersom han hadde sagt dei same orda? Neppe! (Han derimot opplevde at det vart teke som ein fleip då han hadde sagt at han skulle heim og lage middag …)

Eg veit ærleg tala ikkje om Mannen er så veldig glad i å laga middag, men han har stort sett eit langt større tolmod enn meg ved komfyren. Han kan ta seg tid til å laga middagar eg ikkje orkar tanken på å byrja med ein gong, det mest tidkrevande eg lagar trur eg er klubb og duppe, men det er berre når eg har ein fridag. (Dessutan påstår Mannen at han ikkje får til å laga det, og eg let som om eg trur han. Noko kan eg òg gjera)

Eg er forresten så heldig at eg har fri både torsdag og fredag, og i og med at Mannen visstnok skal på skulen desse dagane, må eg nok ta meg av middagen då. Og eg trur det må bli klubb og duppe ein av dagane, for eg vart så svolten då eg såg dette biletet:

Eg har “baka” i dag, her er eitt av glasa:

Eg har kokt karamellar. Det er tidkrevande, men verdt strevet!

Oppskrifta eg nyttar fekk eg på news (“njus”) for lenge lenge sidan. For dei yngre: “News” er ei forkorting for “newsgroups” som var den einaste måten å utveksla meiningar på før nettforum, bloggar og facebook dukka opp.

Her eg oppskrifta Signe Kristin Djuve delte med njus-folka i november 2001:

Signes sjokoladekaramellar
1,5 dl fløte
100 g smør
150 g mørk sirup
250 g sukker
100 g kokesjokolade
(100 g smutta mandlar)

Bland fløte og smør i ein tjukkbotna kjele og varm til kokepunkt. Rør inn
sirup, sukker og små stykke sjokolade og la blandinga småkoke ved svak varme
og utan lokk. Når ei teskjei av massen kan formast til ei kule i kaldt vatn,
er karamellblandinga ferdig. Rør eventuelt inn mandlane og tøm blandinga i
ei GODT SMURT form(veeeeldig viktig!) La massen bli heilt kaldt før du tek han
ut av forma og deler den opp i passelege bitar med skarp kniv. I oppskriften
står det at ein skal pakke bitane inn i cellofan, men eg brukar små bitar
plastfolie. Det er ein avsindig jobb, men du vil vere glad for at du har
gjort det – til slutt!

Eg har funne ut at det funkar bra å tømme karamellmassen i ei eldfast form på bakepapir. Då lyfter du ut heile papiret før du deler opp karamellane. Pizza-skjærar er flott reiskap til dette.

Dette er ikkje noko du byrjar med viss du har det travelt. Det tek lang tid å koka karamellane, og det er ikkje gjort i ei handvending å pakka dei inn heller. Men når du er ferdig, har du herlege karamellar. Eg oppbevarer dei i kjøleskapet. Dei smakar best då.

Denne gongen laga eg dobbel porsjon. Det vart utruleg mykje, men eg trur det trengst …

Vi har byrja abonnera på økologisk mat frå Økomat Innherred, så annakvar veke får vi pakker med mat levert på døra. Her ser de nokre av varane vi fekk i dag:

Alt smaker fantastisk, og det er verdt pengane. Dessutan et ungane masse av dette! Til dømes er tomaten spesielt god trur eg, for det et ungane nesten som godteri!

Brødet er levert av Godt Brød i Trondheim og er frose når eg får det, men det smakar fantastisk likevel. Gler meg til å laga meg matpakke i morgon!

Ein ekstrabonus ved dette er forresten at eg annakvar veke må rydda litt i kjøleskapet for å få plass til maten … Så i dag har eg i declutteringa kasta ein rest av kokt skinke som ikkje lukta bra lenger samt nokre gulerøtter som hadde gøymd seg bakerst … I går kasta eg nokre gratis “serie-bøker” som har vore med i vekeblad.

I 2002 publiserte eg ei oppskrift på “Heit haustgryte”, men på grunn av redirect-funksjonen, greier eg ikkje å få fram denne oppskrifta att, så her kjem ho i ønskereprise, sjølv om det kanhenda er berre eg som ønsker.

Sånn heilt ærleg: Eg er dårleg med supper. Eg skulle jo laga suppe til middag, men resultatet vart litt for tjuktflytande til at eg kan kalla det suppe. Likevel, godt vart det. Og sterkt!
Heit haustgryte:

150-200 g kjøtdeig

1 fedd kvitlauk

1/2 purrelauk

1 grøn chilipepar

1 boks salatbønner

1 boks hakka hermetiske tomatar

8 dl vatn

mjøljamning til passe konsistens

Creme Fraiche

Krydder etter smak (sjølv overdreiv eg chilien litt denne gongen …)

Gjer slik:

Brun kjøttdeig i ei gryte. Tilset purre og kvitlauk og chilipepar og la surra litt før du har i bønner og tomat.

Når dette er samankokt tilset du 4-5 dl vatn. Resten av vatnet nyttar du til å få ei passe jamning på gryta etter at det har kokt i 5 minutt.

Lag mjøljamning og hell i gryta. Hugs at mjøljamninga må koka i eit par minutt før du ser effekten. Når maten har passeleg konsistens, smak til med krydder (chili, oregano, salt, basilikum …) og creme fraische.

Server med baguettar, rundstykke, loff eller andre gode, ferske brødvarer.

Seint i går kveld gjorde eg noko eg aldri har gjort før; eg laga deig til rundstykke som skulle heve over natta. Eg nytta litt mindre gjær enn vanleg, samt kald deigvæske, men elles var det nett som å baka “vanlege” rundstykke. Eg baka dei ut, sette dei på steikeplate, la plast over og sette steikeplata i kjøleskapet. Eg må innrømma at eg var veldig spent i dag morges. Tenk om dei hadde heva så mykje at deigen låg utover i kjøleskapet? (I fantasien min dekte deigen forresten heile kjøkkenet, men eg prøver å moderera meg litt …)

Iallfall; rundstykka låg pene på steikeplata si då eg stod opp, og ikkje hadde dei heva seg særs mykje, så eg sette på steikomnen og tok rundstykka ut av kjøleskapet slik at dei skulle få romtemperatur, og då heva dei litt meir. Då omnen var varm nok, pensla eg rundstykka med vatn, og sjå kva eg kunne ta ut av omnen litt seinare:

Og frukosten vart slik:

Trur trygt eg kan gjere dette att seinare!

Eg skal på kveldsvakt i dag, og har åtvara mannen om at det ikkje vert gjort noko husarbeid i dag. Eg er LAT! Og tek meg lov til å vere det. I staden for å gjere noko fornuftig, sit eg krølla opp i sofakroken med dette: Mitt fyrste forsøk på selbusokkar. Naturlegvis hadde eg ikkje garnet som eigentleg stod i oppskrifta, men eg fann ut at dette var eit flott høve til å bruka litt av det utgamle Mor Aase-garnet mitt. Det er ull og akryl, og har vel ikkje vore i handelen på ganske mange år … Men det ser ut til å vere eit godt sokkegarn.

Elles har eg endeleg fått ferdig desse vottane som eg starta på i fjor. Dei har mangla knapp og heklekant, så ein kveld tok eg mot til meg og gjorde eit forsøk på hekling, og det vart då sanneleg ikkje så verst. Knappane fekk eg frå Sipusa i Hemmelig Sommervenn.

I går orka eg forresten heller ikkje å gjere noko fornuftig, så då laga eg klubb og duppe, for då vert mannen så lykkeleg at han ikkje tenkjer eit sekund på at det er det einaste eg har gjort den dagen.

I dag fekk eg ei rosande tekstmelding om aktivitetsnivået mitt frå syskjenbarnet mitt, så eg fann ut at det passa bra å skryta litt meir.

I dag er det eg, Thomas og Even som har vore heime, og eg har vaska huset slik at det vart godt å ta helg etterpå. Som belønning til meg sjølv kjøpte eg desse:

Det er så godt når huset er reint å ha ein vakker bukett blomar på bordet!

I tillegg til husvask har eg og gutane baka bollar, så til formiddagsmat koste vi oss med nybakte boller og kakao …

Og siste skryt for i dag er at genseren til Even endeleg vart ferdig i kveld. Reknar med eg kjem med bilete med gut inni i morgon, men til no får de nøye dykk med dette:

Detalj frå arma (det skal vere ein daudningeskalle):

Mannen i huset fyller 36 år i dag! Ei rose til deg, Tor Inge, og gratulerer så masse med dagen!

Gåve er innkjøpt, og eg gler meg til mannen er ferdig på jobb og ungane kjem heim, for det fyrste fordi eg elskar å gje gåver, og nettopp denne gåva trur eg mannen heilt har gløymd at han ønskjer seg. Den andre grunnen er at i dag skal vi ha ein nydeleg middag som vi alt for sjeldan tek oss tid til …

Til middag skal vi ha dette:

Ei stor gryte med fårikål står og putrar på omnen. Skal han nokre pølser i tillegg då, for det er ikkje heilt sikkert at alle ungane likar sauesmaken …

I ettermiddag kjem familien på bursdagsbesøk, og då skal vi mellom anna kose oss med denne her:

Eg gler meg kjempemykje, både på mat og kake og besøk. Men no skal eg tusla bort og bake den tidlegare blogga formkake med kakao.