Tankar ved eit tastatur

Av kommentarane til førre innlegg, ser eg at nokre er litt nyfikne på denne kaka, så eg tenkte eg skulle ta på spanderbuksene og dele oppskrifta med dykk.

Det “vanskelegaste” med oreokaka er at ho er tidkrevande, det er så sabla mykje venting mellom kvart “lag”.

Her er ingrediensane:
1 pk. Philadelphia original (200 gr.)
1 liten boks kremfløyte
2,5 dl. melis
450 gr. Oreokjeks (tre esker er nok viss du brukar dei eg har bilete av under her )
100 gr. smør
2,5 ss. sukker
1 pose sjokolademoussé
Mjølk til sjokolademousséen

Eg brukar den pakken med Oreokjeks som ser ut (nesten) som denne:

Den inneheld 16 kjeks, og du treng 36 dersom du brukar mi oppskrift og ei rund form med diameter 22-24cm (trur eg det er).

Smuldre 28 kjeks, anten i pose ved å hamra laus på dei med kjevle (veldig bra viss du er i dårleg humør), eller i matmølle (viss humøret er bra!). Dersom du smuldrar med kjevle, må du smelte smøret du skal blanda i, men dersom du bruker matmølle, kan du blanda i kaldt smør med det same du smuldrar kjeksene. Kjeks-og-smør-blandinga utgjer botnen på kaka, så når dette er blanda skal du smøra det utover så det dekker botnen.

Så: Lag krem av fløyten og sukkeret, og sett denne kaldt. Bruk handmiksar og bland kremosten og melisen saman, og sett til litt under halvparten av kremen du piska fyrst. Rør saman.

Smør denne “ostekremen” over kakebotnen, brekk 4 oreokjeks i småbitar og stikk inn i kremen. Sett i kjøleskapet i 30 minutt. Medan du ventar, kan du jo lesa litt meir på denne bloggen og leggje att ein hyggeleg kommentar eller to.

Så: Lag sjokolademoussé slik det står på pakka, brekk fire oreokjeks i småbiter og rør inn i mousséen før du fordeler mousséen over ostekremen. No er det meir venting. Putt kaka i kjøleskapet og vent i 1 time. Du rekk å gjere ganske mykje på ein time, så her får du finna på noko sjølv. Men bloggen min er vel lesnad for ganske mange timar, så du må gjerne vere her no òg. (sjølvpromotering er ein Fin Ting)

No er det berre det artige att:

Ta resten av kremen og legg oppå kaka. Så kan du pynta. Eg brukar Mini-Oreos og sjokoladesaus, og det er lett å få det til å sjå ganske fint ut.

Kaka er visstnok best etter å ha vore i kjøleskapet over natta (eg har aldri prøvd å ete ho med ein gong, så eg veit eigentleg ikkje). Det er òg fullt mogleg å frysa ho, for det har eg prøvd, og ho er slett ikkje dårlegare etter nokre dagar i frysaren.

Slik ser kaka altså ut, og det er best å bruka ein kniv, for botnen kan vere litt hard. Det er ei mektig kake, men ho er sabla god og forsvinn nok ganske raskt dersom det er nokre kakemonsar i nærleiken.

Og forresten, dersom du ikkje har ei “Bake it easy”-form frå Porsgrund Porselen (det har ikkje eg), kan du ha nytte av dette tipset:

Eg brukar ikkje botnen på den runde forma, eg festar rundingen på det kakefatet eg skal bruka med 4 bitar installasjonstape (kan henda eg får teke bilete av det ein gong) slik at forma held seg stødig på fatet. Når kaka skal serverast, brukar du ein skarp kniv for å løysa ho frå forma, og voila; Oreokake, klar til servering!

Eg har “baka” i dag, her er eitt av glasa:

Eg har kokt karamellar. Det er tidkrevande, men verdt strevet!

Oppskrifta eg nyttar fekk eg på news (“njus”) for lenge lenge sidan. For dei yngre: “News” er ei forkorting for “newsgroups” som var den einaste måten å utveksla meiningar på før nettforum, bloggar og facebook dukka opp.

Her eg oppskrifta Signe Kristin Djuve delte med njus-folka i november 2001:

Signes sjokoladekaramellar
1,5 dl fløte
100 g smør
150 g mørk sirup
250 g sukker
100 g kokesjokolade
(100 g smutta mandlar)

Bland fløte og smør i ein tjukkbotna kjele og varm til kokepunkt. Rør inn
sirup, sukker og små stykke sjokolade og la blandinga småkoke ved svak varme
og utan lokk. Når ei teskjei av massen kan formast til ei kule i kaldt vatn,
er karamellblandinga ferdig. Rør eventuelt inn mandlane og tøm blandinga i
ei GODT SMURT form(veeeeldig viktig!) La massen bli heilt kaldt før du tek han
ut av forma og deler den opp i passelege bitar med skarp kniv. I oppskriften
står det at ein skal pakke bitane inn i cellofan, men eg brukar små bitar
plastfolie. Det er ein avsindig jobb, men du vil vere glad for at du har
gjort det – til slutt!

Eg har funne ut at det funkar bra å tømme karamellmassen i ei eldfast form på bakepapir. Då lyfter du ut heile papiret før du deler opp karamellane. Pizza-skjærar er flott reiskap til dette.

Dette er ikkje noko du byrjar med viss du har det travelt. Det tek lang tid å koka karamellane, og det er ikkje gjort i ei handvending å pakka dei inn heller. Men når du er ferdig, har du herlege karamellar. Eg oppbevarer dei i kjøleskapet. Dei smakar best då.

Denne gongen laga eg dobbel porsjon. Det vart utruleg mykje, men eg trur det trengst …

(E-post sendt til sjefsredaktør Ivar Moe, redaksjonssjef Espen Selmer-Torgersen og journalist Gro Sandvik i Familien)

Eg er den lykkelege eigar av mange nummer av bladet Familien, nokre har eg arva etter mi mor, og seinare har eg sjølv byrja å abonnera. I dag tenkte eg å ta for meg den store haugen med blad eg har hatt liggande, slik at eg kunne organisera oppskriftene i ein perm.

33 blad hadde eg vore igjennom, og eg var rett så fornøgd. Kvar midtdel vart nappa ut, lagt i plastlomme og sett i perm. Slik kan eg på den eine sida sjå innhald i kvar del, og på baksida finn eg “Torhilds lune hjørne”. Oversiktleg og greit!

… heilt fram til nummer 24/2007. Frå og med dette bladet er det ikkje lenger mogleg å nappa ut og laga oversyn slik eg har gjort tidlegare. Eg må difor øydelegge bladet, med evt å riva av framsida, slik at eg får eit visst oversyn. Skilnaden mellom arka i permen er gedigen, og eg er skuffa.

Kan eg få attende det gamle systemet som var så briljant? Ver så snill? Så kan eit stakkars rotehue få ei kjensle av at ho iallfall held oversyn over _noko_ i verda ..?

Med venleg helsing
Monica Gausen

Medan ungane var på skule og i barnehage i dag, laga eg deig til “kvitkjeks” og serinakaker.

Denne boksen er eit kjært barndomsminne. Den kosta som de ser kr 28,40 på Epa, og det må vere mange år sidan! Boksen har vore “kvitkjeksboks” så langt attende eg kan hugsa, og den tradisjonen tenkjer eg å halda i hevd.

Ungane er i full gang med å stikke ut figurar.

(Dersom du klikker på eit bilete, kjem du til ei side med større utgåver av desse bileta.)

Her er det serinakakene som står for tur!

Diverre vart dei ingen suksess. Eg trur eg var litt vel raus med den flytande margarinen, men det skal eg notera meg til neste år. Serinakakene vart nemleg meir som serinapletter enn kaker, men smaken var iallfall bra!

Slik skal boksen sjå ut!

Og eg må innrømma at eg er glad eg slo frå meg tanken på å doble mammas gamle oppskrift, for deigen ga desse kakene:

Planen er at vi kan ete opp kakene frå den fremste boksen, medan kvitkjeksboksen skal vere urørt. Så no må du skunde deg på besøk, pappa! Kvitkjeksene smaker nett som dei skal!

Mamma Hjørdis si oppskrift på kvitkjeks/kakemenn/spekulasi:

4 koppar sukker
1/2 kopp smør
-Rørast kvitt

Sett til:
1 kopp mjølk
1 kopp vatn
4 toppa ts vaniljesukker
4 ts hjortesalt
og den noko kryptiske:
Mjøl til passe deig

Deigen skal vere litt klissen og kan gjerne stå ei stund og godgjere seg. Viss du har i for mykje mjøl, blir kakene sprø, og det skal dei helst ikkje vere.

Steik midt i omnen i 8 minutt på 180 grader.

Til Barne-TV vart det prøvesmaking og julebruskos. Julebrusen var forresten restane etter første søndag i advent, men ungane syntest tydelegvis den var like god etter å ha stått opna i kjøleskåp i to dagar.

To fornøgde ungar på den fyrste julekakebakedagen vår: